INTENS

intens1

Enige maanden geleden ben ik mijn zoektocht begonnen naar betaalbare kaarten voor mijn ‘lieve mooie woordjes held’ Sam Smith. Gevonden! Yes eindelijk! Mijn grote wens, om in het gangpad te dansen met mijn lover, zou in vervulling gaan! Wat een geluk. Over een paar jaar is hij, zoals menig artiest, vast niet meer Sam dus ik wil hem NU zien. Vrije dag – check, vriendje vrij – check, dagje zwerven, sushi eten, ‘s avonds naar Sammie en de nacht mag u verder zelf invullen in gedachten zekerrr – check. Ik was te opgewonden en te gelukkig de verrassing voor me te houden en na een ‘wie is dat ook al weer?’ vond mijn lover het erg lief van me. Eens te meer omdat ik mij een breuk had ge-appt, gemaild en gesmeekt aan alle aanbieders de kaarten aan mij te verkopen.

LET OP, waanzinnig gratis advies van Anne! Wanneer je iets héél graag wilt, en iets lijkt te mooi om waar te zijn…dan is dat ook zo. Wist je al? Ik ook, diep in mijn hart.

Vandaag kreeg ik een email van de verkoper dat de kaarten ‘per ongeluk’ dubbel verkocht zijn. Maar natuurlijk, mijn mooie, lieve Mr. Smith heeft vorige week 4 Grammy awards gewonnen, dus die treurwilg van een verkoper heeft zijn kaarten elders voor het viervoudige bedrag kunnen doorverkopen. Uiteraard begrijp ik dat en ik wens de man dan ook niets dan licht en liefde……..en een stoeptegel in zijn bakkes, per ongeluk. Ik zal ‘m aanduwen tot en met zijn slokdarm! Vanaf mijn eerder bedachte doodstraf lijkt mij dit puik genuanceerd! Voor hem zijn het slechts een paar honderd stinkende euro’s. Voor mij was het een droom en die zijn, pech voor mij (of hem?) niet te koop.

Bij een concert of festival fantaseer ik regelmatig dat de artiest speciaal voor mij is gekomen. Doe jij dat ook? Ik fantaseer al weken van tevoren in mijn auto, bed of woonkamer met zijn of haar muziek op de achtergrond. Wanneer de datum van het concert nadert, wordt de muziek nóg lekkerder. Helemaal zodra de avond is aangebroken, de lichten aangaan en de artiest voor mij het podium bestijgt…dan kan ik mijn gespaarde handkusjes eindelijk wegblazen.

Laatst stond ik intens te genieten van Armin van Buuren. Twee jaar de wereld rondreizen en dan afsluiten in Amsterdam en mij uitnodigen. Ik vind dat bijzonder. We hadden met 200 vrienden afgesproken want zoveel vrienden heb ik nu eenmaal. Heerlijk, me and Armin only. Alhoewel…binnen enkele minuten had ik een Braziliaan aan mijn kont hangen. Uiterst aardig, net als iedereen altijd op zo’n feest. Maar ik heb hem verteld dat mijn billen zeker niet van hem zijn en toch maar even een witte krijtstreep op de grond gespoten. Die Brazilianen begrijpen dat direct, ik kon het fluitje onberoerd om mijn nek laten hangen.

Een uiterst knappe jongeman voor mij droeg een trendy, lichtgevende zonnebril en lachte een rits witte tanden bloot mijn kant op. Nul rimpels op zijn bruine snoet. Hij leek wel een roomboterbabbelaar! Ik mocht de bril even van hem lenen. Het touwtje om zijn nek zorgde voor nabijheid en hij rook naar honing. Ik zei: “dit is zo’n bril om blote mensen mee te spotten. Zo één die ik op mijn neus zet en dan is plotseling iedereen naakt. Toch?” “JA!”riep hij en we keken om de beurt door de zonnebril naar mooie vrouwen en lachten om de stomme, blote vreemdganger op rechts. Zijn vrouw had ‘ie een aantal uren daarvoor belachelijk gekraaid in een gesprek door mij opgevangen aan de bar. Normaal gesproken zou ik zo’n kneus effe pootje haken, maar hij was een vriend van de family dus het zal mij en mijn babbelaar roesten!

Even later stond ik weg te dromen op de klanken van Armin, toen ik de bril plotseling voor een langere tijd, op een schuinstaand hoofd, mijn kant op zag kijken! Ik slaakte een gil en sloeg mijn handen voor mijn kruis en borsten en belandde met de knappert in de slappe lach. De Braziliaan begreep er niets van, maar bleef op zijn stip elf meter verderop.

Op het toilet vond ik een soort Sinaspril, in de vorm van een hamsahandje. Ik nam het mee voor de Braziliaan als souvenir. “For you!” Ik vond het vreemd dat hij de helft weer terug wilde geven. Zal een cultuurdingetje zijn denk ik.

Meneer Van Buuren zijn toegift vond plaats midden in de hal op een oude tafel met daarop een doos vinylplaten. Old skool en zo mooi, om geen foto’s van te maken maar voor altijd in je herinnering mee te nemen. Een tourvriend reikte Armin regelmatig een voorwerp of kledingstuk aan vanuit de omstanders, om te signeren. Een dame die haar überlelijke, dikke, verwassen, vleeskleurige Hema push-up-BH had uitgetrokken, is achteraf gezien, vast de echtgenote van de ‘Sam Smith’- kaartverkoper! Had je voor die ene keer, dat je Armin van zo dichtbij ziet, niet een mooier exemplaar kunnen aan -of uittrekken?! Ik moet lachen om mezelf, laat toch gaan Anne. Maar als ik Armin was zou ik het stinkding niet eens signeren, gewoon uit principe.

cassette bandjeIk knipoog naar de heerlijke glimlach mijn kant op van Armin. Totaal zen, net als ik en gekleed in alleen een blouse en jeans, net als ik, bezegelde hij die avond mijn Simple Life en ik zal het nooit vergeten. Armin kan de wereld kopen, maar geniet net als ik liever Intens.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s