Schoolkindmoeder (voor Just 40)

schoolkindmoeder

Ik heb haar in gedachten al tien keer ‘ach sorry’ omver gelopen op het schoolplein en zes keer getackeld in de zandbak, maar ze is hardleers en dus bind ik haar nu vast op de wipkip met loombandjes. Die gebruikt toch niemand meer. Ze kan geen kant op. En hoewel ik het boek niet heb gelezen, en nog niet misschien die film zal bezoeken, heb ik zin om te meppen. Met een zweep op haar hoofd en hard!

Je komt zelf vast ook regelmatig moeders tegen met het IQ van een visstick. Geloof me, ik heb er zelf een paar ontmoet in mijn leven zo dom als hooi, maar het blijft een feit dat menig vrouw moeder mag worden en als je eerlijk bent, begrijp jij ook niet altijd waarom. De ergste zijn nog de moeders die zelf niet zien dat zij zich echt heel erg hebben vergist voordat zij stopten met de pil. Zij hadden, net als ik, realistisch kunnen zijn en moeten weten dat de verantwoordelijkheid te groot is of je gewoon niet slim genoeg bent.

Ik las of hoorde laatst ergens dat een moeder bedacht had de hele klas uit te nodigen voor het verjaardagsfeestje van haar kind, behalve twee kindjes uit die klas. Ik vraag mij oprecht, en met heel mijn hart, af of er dan niet één vriendin of schooljuf heeft uitgelegd aan deze schoolkindmoeder, hoe pijnlijk deze afwijzing kan zijn voor kinderen? Ik weet ook wel dat je tegenwoordig niet meer vraagt waar je kind zelf zin in heeft en iets moet bedenken wat het feestje van een andere schoolkindmoeder moet overtreffen. Maar dat jouw jarig jobje deze twee zelf heeft buitengesloten, dat geloof ik simpelweg niet.

Ik zie voor me hoe de uitnodigingen voor het kinderfeestje rondgaan in de klas, de koppies, hoopvolle blikken…niet voor hen. Daarna de opwinding op het schoolplein…niet voor hen. “De hele klas mag komen behalve wij mama”. De voorpret van de rest van de klas…niet voor hen. Het is naar mijn idee niet alleen verdrietig voor de enige twee die NIET mogen komen, op die woensdagmiddag wanneer iedereen naar jouw huis vliegt (of waarschijnlijk worden opgehaald in een roze limousine). Het gaat namelijk nog door tot ná jouw kinderfeestje. Dan komen de verhalen namelijk want de juf vraagt er naar en het lachen in de klas doet een beetje pijn. “Wij waren er niet bij…” Zie je die twee gezichtjes? Voel je hun verdriet?

Misschien zijn deze klasgenootjes niet van jouw soort, niet goed genoeg, of hoe werkt zoiets? Ik geef het liefst nog een slinger aan die wipkip maar je was vandaag niet op het schoolplein. Je moest naar de tandarts hoorde ik. Misschien kan hij een gat in je kop boren en er wat vocht uit laten lopen zodat je weer helder kunt nadenken? Advies voor jou, vast niet trendy en je kunt er niemand de ogen mee uitsteken maar psssttt: ga naar buiten met kinderen, laat ze spelen met wie ze zelf willen spelen en laat ze vies worden, of de schuur afbreken en een kampvuur bouwen. Of ga gewoon weg, dan is het gegarandeerd gezelliger voor iedereen.

Dan wil ik wel een kopje koffie met je drinken en voorstellen aan twee hele mooie, onschuldige kindjes met een hart van goud.

AN NE

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s